Dag 8 – Diaconessen zusters en AMU Birambo (maandag 7 augustus)

Na een mooie en ontspannen dag gisteren in de kerk en aan Lake Kivu zullen we vandaag onze weg volgen naar de diaconessen zusters in Ruberanga.

De ochtend is vroeg, want de bedoeling is om vandaag op tijd te vertrekken. De wekker gaat om 6.30 wat voor mij gedurende de werkweek zo nu en dan aan de vroege kant is. Ik moet maar voor ogen houden dat de ochtendstond goud in de mond heeft.

Vanaf het moment dat ik wakker wordt hoor ik bedienden heen en weer lopen in de eetzaal niet ver van mijn slaapkamer vandaan. Dat zou wel eens in kunnen houden dat het eten er op tijd is!

Iedereen is zo’n beetje om 7.00 uur gearriveerd in de eetzaal waar we uitstekend kunnen ontbijten.

Fleur heeft nog wat last van de migraineaanval van gisteravond en maakt nog even gebruik van de tijd om rust te pakken.

Hoe de dag zal verlopen is nog een beetje spannend. Een schoonzus van een van de drivers (Henry) is overleden en kreeg dit zondag aan het eind van de middag te horen. Henry is de broer van Samuel. Henry zou door Samuel afgelost worden als wij bij de volgende AMU zouden komen. Samuel is als verantwoordelijke coördinator bijzonder betrokken in het programma met name als wij als groep bij de AMU komen.

Na enig overleg kunnen wij onze reis vervolgen. Later zou Henry diezelfde dag gelukkig nog bij zijn familie aan kunnen komen.

De ochtend begint dus met enig overleg en wij vertrekken enigszins laat richting Ruberenga om een bezoek te brengen bij de diaconessen zusters.

De directrice of hoofdzuster van de gemeenschap Marie Louise is alleraardigst en geeft ons een rondleiding in het verblijf. Dat de zusters ontzettend proper zijn is ook wel te merken aan de omgeving rondom de gebouwen van het complex. Het gras is nog relatief groen en zoals de hagen daar gesnoeid zijn daar kan menig hovenier een voorbeeld aan nemen.

Na het korte bezoek aan de zusters vervolgen wij onze reis naar AMU in Birambo waar wij een compleet programma met traditionele dans en trommelaars voorgeschoteld krijgen.

Voordat de dans en trommel werd uitgevoerd krijgen we uitleg over de activiteiten die op deze locatie ontplooid worden. AMU Birambo heeft een regionale functie. De locatie herbergt een aantal faciliteiten waaronder een naaiatelier waarin ongeveer 35 personen les krijgen. Echter is er 1 naaimachine beschikbaar voor 3 personen. Het aantal middelen is beperkt, maar de jongeren die de opleiding volgen zijn ontzettend enthousiast. Het weinige wordt enorm gewaardeerd. Voor ons (mij) goed om te zien.

Naast de (8 maanden) beroepsopleiding om te kunnen naaien is er voor de kleine kinderen een bibliotheek ingericht zodat kinderen op de zaterdagen en gedurende de zomervakantie gelegenheid krijgen om hun leesvaardigheid in praktijk te brengen.

Een andere activiteit is leren trommelen. Even later zal blijken hoe goed zij dat kunnen en ook kunnen combineren met dans.

Met name de dans in combinatie met trommelen geeft mij een overweldigend gevoel. De dansers en de trommelaars hebben duidelijk veel voorbereiding getroffen. Het is voor de lokale bevolking duidelijk eervol om hun tradities en activiteiten te laten zien.

Namens de Amersfoortse kerken mogen wij de groeten overbrengen aan AMU Birambo. Dat wordt enorm gewaardeerd! Mooi om te zien hoe je in Christus met elkaar verbonden bent.

Na wederom een gastvrije uitnodiging door Pierre om een maaltijd te houden gaan wij weer verder met de 2 auto’s om uiteindelijk in Butare (ookwel Huye genoemd) aan te komen.

Ik zeg met nadruk uiteindelijk, omdat de onverharde weg ongeveer bijna 3 uur duurt. Ik had Tamar beloofd mijn handen te vouwen om eventueel overtollig maagvocht op te vangen. Op een gegeven moment word ik toch wel nerveus of dit in praktijk gebracht moest worden. Ruim over de helft van de tocht stoppen we toch maar even om de benen te strekken (lees mijn handen schoon te houden :-).

Eenmaal aangekomen in Butare is het tijd om de koffers te pakken uit de pick-up wagen. Alleen de vorm van de koffers en draagrugzakken is waar te nemen. Alles is enorm rood van het stuifzand. De afdekhoes van de pick-up wagen bleek gescheurd te zijn. Genoeg om een geopende blik pringles overigens wel afgesloten door een plastic deksel meer zand te laten bevatten dan chips. Toedeladokie pringles dus.

De dames kunnen zich installeren in één ruimte die normaal gesproken als office dient. Het kampgevoel komt al snel op gang bij het zien van de stapelbedden en knetterharde kussens.

Provisorisch wordt een touw door Irene en Fleur over de ruimte gespannen om de muskietennetten op te hangen. Dat dit provisorisch was zou later wel blijken. Gelukkig voor het slapengaan.

Affijn, na een figuurlijk en letterlijk bewogen dag is het ook wel eens lekker om vroeg het bed op te zoeken.

Op naar ontmoeting, uitwisseling en games met AMU Butare de volgende dag.

 

Artse

Advertenties

One thought on “Dag 8 – Diaconessen zusters en AMU Birambo (maandag 7 augustus)”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s