Dag 10 – Summercamp bij AMU Huye Branch (woensdag 9 augustus 2017)

— Een overvolle en drukke dag! —

Het is ongeveer 5 uur ‘s ochtend en een aantal van ons worden wakker van luid gepraat. Dit zijn de Rwandese jongeren die nu al wakker zijn. Wanneer we opstaan voor het ontbijt, komen we erachter waarom de Rwandese jongeren zo vroeg op waren. Sinds gisteren is er geen stromend water meer, dus hebben zij allemaal een kilometer gelopen op jerrycans te vullen met water uit een waterpomp. Dankzij hen zijn onze waterreserves weer aangevuld!

Na het ontbijt laten we elkaar zien hoe een kerkdienst in Nederland en in Rwanda eruit ziet. Tijdens deze toneelstukjes worden we ons heel zelfbewust van onze kerkdienst, waarbij Artse als dominee speelde. De Rwandese dienst is heel beweeglijk en dansen en zingen speelt een grote rol tijdens de dienst. Zij zijn dus ook verbaasd dat we vaak stil zijn, bijvoorbeeld wanneer de dominee in het begin de kerk in komt. Het was heel interessant en leerzaam om elkaars manier van aanbidden mee te maken.

Hierna laten de Rwandese jongeren een presentatie zien over hun cultuur. Ze laten ons een kaart zien, een traditionele dans met zang en een Rwandees bordspel: ‘Igisoro.’ Cynthia, Gerlinda en Tamar krijgen een kleine dansworkshop en hebben er veel plezier in. Gerlinda en Lydia zijn heel enthousiast over het spel Igisoro, waarbij je goed moet kunnen rekenen. In verband met tijdgebrek leren zij het spel later, na het avondeten.

Na de lunch bereiden wij ons voor op onze Nederlandse presentatie. Het haar van Denise en Irene wordt gevlochten en ze krijgen een traditioneel hoedje op, gevouwen van papier. Artse tekent de kaarten van Europa en Nederland, er wordt een Nederlandse vlag in elkaar geknutseld van een bezemsteel en T-shirts, en de Nederlandse spellen worden voorbereid. Ondertussen werkt ook het stromend water weer.

Onze presentatie begint met het Wilhelmus, terwijl we onze oranje T-shirts aan hebben en de Nederlandse vlag erbij houden. Dan komen Denise en Irene op als melkmeisjes, en ze hinkelen en fietsen. Ook laten we de oranjegekte zien tijdens een voetbalwedstrijd en tot slot demonstreren we spijkerpoepen, koekhappen, snoephappen en ezeltje prik. We laten de Rwandese jongeren meedoen en ze zijn ontzettend enthousiast. Ze vinden het zo leuk; continu komen er vrijwilligers naar voren om het eens te proberen. Zelfs het snoephappen vinden ze leuk, terwijl we dachten dat ze het toch spannend zouden vinden om met hun hoofd onderwater te gaan. De Nederlandse middag is in ieder geval een groot succes!

In de namiddag maken alle jongeren een wandeling. We worden allemaal in drie groepen opgedeeld, en ieder groepje gaat een andere kant uit. We krijgen een opdracht mee: schrijf 10 gelijkenissen en 10 verschillen tussen Rwanda en Nederland op. Gerlinda en ik wandelen per ongeluk 2 uur met ons groepje, in plaats van 1 uur. Het is zo’n gezellige wandeling! We wijzen alles aan wat hetzelfde is, maar ook wat verschillend is. Ook krijgen we tijdens deze wandeling de kans om één op één met de Rwandese jongeren te praten. Zo leren we hen beter kennen. Een jongen vertelt me over zijn vader, die overleden is en dat zijn moeder, hijzelf en zijn broer dus op elkaar aangewezen zijn. Hij vertelt over hoe hij wat geld probeert te verdienen met een baantje, zodat hij voor zijn moeder kan zorgen en over zijn goede relatie met zijn moeder. Het is erg bijzonder om deze persoonlijke verhalen te horen.

We komen terug van de wandeling en we helpen de anderen, die al begonnen zijn met koken. Ondertussen wrijven Artse, Denise en Irene het de rest in dat zij tijdens de wandeling apen hebben gezien. Elize heeft tijdens de wandeling zoveel gepraat, dat haar stem een beetje weg is.

Op kolen maken we hutspot en bakken we pannenkoeken. Helaas is er maar één koekenpan, dus Fleur biedt zich aan om tijdens het eten nog even door te bakken. Het avondeten wordt opgediend en we laten de Rwandese jongeren voor gaan om eten te pakken, omdat zij dit elke keer bij ons hebben gedaan. Ze lijken de hutspot heel lekker te vinden. Ze lopen heel snel naar voren voor een tweede ronde, sneller dan gewoonlijk. Ze zeggen dat ze het lekker vinden, en we zijn overtuigd dat dit niet alleen beleefdheid is. De grote pan is namelijk al snel leeg.

Als toetje komt Fleur de pannenkoeken met suiker rondbrengen. Nu gaat iedereen helemaal uit z’n dak. Iedereen vindt het heerlijk! Er is nog steeds beslag over en Fleur is nog het laatste beetje aan het opbakken. Dan komen een paar jongeren bij haar langs, om te vragen hoe je deze pannenkoeken maakt. Ze willen het heel graag thuis proberen.

Het einde van het zomerkamp is aangebroken. We komen nog even met z’n allen bij elkaar. We nemen de gevonden gelijkenissen en verschillen van tijdens de wandeling nog even door. Daarna gaat iedereen in een kring staan en mogen we één ding noemen wat we meenemen van dit kamp. Het verbreden van taalkennis, het leren van elkaars cultuur, hoe iemand is geïnspireerd door andermans verhaal, het verbinden van Rwandese en Nederlandse jongeren door allerlei activiteiten zoals een potje voetbal, en nog veel meer wordt er genoemd. Dan is het tijd voor afscheid. We geven elkaar cadeaus en ook wij krijgen een cadeau van hun. We krijgen een mooie groepsfoto mee. We geven elkaar een hand, een ‘chance’ (ook wel boks) of een ‘push’ (ook wel bro-hug genoemd). Na dit afscheid keren we terug naar onze kamers, pakken we onze spullen in en we gaan slapen, want de volgende ochtend zullen we vroeg op moeten.

 

Cynthia en de rest!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s